Maandag 27 augustus - dag 0 deel 2: Groningen - Amsterdam

Deel 2. 

Is Amsterdam een stad van bruggenbouwers? Ik geloof het niet. Misschien in figuurlijke zin wel, met de komst van Eberhard van der Laan in gang gezet en hopelijk vervolgd met zijn opvolgster Femke Halsema. Hoewel zij zich nog moet bewijzen natuurlijk. Maar letterlijk? Ja, er zijn veel grote en kleine bruggen te zien in deze stad. Toch zal de gemeente ernstige inspanningen moeten plegen de komende jaren om het aantal op te vijzelen. 

Ik kom erop door de avond die wij met onze vrienden Sjouke en Jannie doorbrachten in restaurant Stork, een pop-up foodcenter (ik kan het ook niet helpen, zo heet het tegenwoordig) aan het IJ. Na een voor de verandering onvertraagde treinreis, uitgezwaaid door onze dochter en kleindochter, stapten we om een uur of vijf het Ibis hotel bij Schiphol binnen. Heerlijk dat we alleen onze handbagage bij ons hadden, dat scheelde een hoop gesjouw. Niet veel later kwam Sjouke ons ophalen met de auto, en we maakten een ontzettend leuke toer door Amsterdam Noord. Ik was er vroeger wel geweest maar het was echt een openbaring. Door de woningnood hebben veel Amsterdammers zich hier gevestigd en het resultaat is een ontzettend gevarieerde, multiculturele en hippe wijk waar bovendien nog veel authentieke huizen staan. Een feest voor het oog. Het moet hier goed toeven zijn en met de nieuwe noord-zuidlijn ben je zó op de Albert Cuyp. Hoewel ik me afvraag wat je daar te zoeken hebt als je in dit stadsdeel zit. 

In restaurant Stork, een aanrader als je van vis houdt, hebben we niet alleen heerlijk gegeten maar ook genoten van het uitzicht op het water. Toen vertelde Jannie dat ze een appartement bekeken hadden daar. Een woning met uitzicht op het IJ. Het bleek een driekamerwoning te zijn met een piepklein en smal balkon, waar je geen stoel neer kon zetten. En dat uitzicht op het IJ kon je alleen te gelde maken als je héél ver over het balkon ging hangen, dan zag je nog net een afwasteiltje water. Kosten: €500.000. Graag ook nog even servicekosten aftikken: €700 per maand. Goedemorgen! De verhuizing gaat dus niet door, dat is duidelijk. 

Dit brengt me terug bij het begin van mijn verhaal. De woningnood is enorm, de prijzen zijn zo hoog dat praktisch niemand het meer kan betalen. Uitgezonderd de mensen met topinkomens, projectontwikkelaars, buitenlandse investeerders. Gevolg: over enkele jaren zullen steeds meer mensen onder een brug moeten slapen. Want woningen zijn er niet. Mijn voorstel is dat er véél bruggen gebouwd gaan worden, desnoods niet eens over water, en dat die dan worden voorzien van sanitair. Je moet toch wat. Zolang er maar geen Italiaanse architecten ingehuurd worden, we weten waar dat toe kan leiden (wij reden ongeveer twee maanden geleden nog over die brug in Genua...). Eén uitzondering: Renzo Piano mag wél meedoen. Dat vertrouw ik hem wel toe. 

Maandag 27 augustus - dag 0 deel 1: Groningen - Schiphol

Deel 1.

Eigenlijk moet ik een dag eerder beginnen, op zondagavond. Toen begon Bert om een uur of negen wat zenuwachtig uit het raam te kijken. Post.nl zou namelijk onze twee grote reistassen ophalen en afleveren in het bagagedepot op Schiphol, een nieuwe service. Niet eens duur vonden wij, voor €17,50 per tas hoefden we zelf geen poot meer uit te steken. Wat best een prettig vooruitzicht was met onze ervaringen ten aanzien van NS, vertragingen dan wel storingen en overvolle coupés waarin je grotere tassen sowieso nauwelijks kwijt kunt. We hadden ook al eens klem gezeten in de lift op station Amersfoort en daardoor de trein gemist. Deze nieuwe mogelijkheid leek ons dus perfect. Alleen...er kwam niemand. We hadden 's morgens nog een mailtje gehad met tijdstip van afhalen, dat zou tussen 19.00 en 21.00 zijn. Dus, wat nu? Toch maar de tassen zelf meenemen? Toen ging mijn telefoon. 'Met de koeriersdienst. Helaas zijn we uw tassen vergeten. De koerier had het niet op z'n lijst staan. Maar we hebben een spoedkoerier uw kant opgestuurd, hij is er tegen half twaalf!' Gelukkig keken we naar een interessante aflevering van zomergasten, met Eric Wiebes als tegenspeler van Janine Abbring. Zo vloog de tijd om, en om half twaalf ging de bel. Toen we de deur opendeden zagen we eerst een doosje Raffaello chocola,  waarschijnlijk een restant uit een kerstpakket, en daarachter de koerier die zich uitgebreid verontschuldigde hoewel hij er zelf natuurlijk niets aan kon doen. De tassen werden verzegeld, ingeladen en dat was dat. Terwijl wij zelf nog lui thuis achter de tv hingen was onze reis begonnen!

Inleiding: reis 2018

 Rondje Las Vegas - kampeerreis van vijf weken 

Om te beginnen de routekaartjes, in twee delen, en de uitgeschreven route; daaronder het verhaal.

    

                                                           

DAG	DATUM	DAGNR	VAN ….NAAR….
di	28/08	Dag 1	AMS-LAS
wo	29/08	Dag 2	Las Vegas
do	30/08	Dag 3	Las Vegas
vrij	31/08	Dag 4	Las Vegas – Snow Canyon
za	01/09	Dag 5	SC – Zion (Glendale)
zon	02/09	Dag 6	Zion
ma	03/09	Dag 7	Zion – Kanab
di	04/09	Dag 8	Kanab - Page
wo	05/09	Dag 9	Page
do	06/09	Dag 10	Page – Monument Valley
vrij	07/09	Dag 11	MV – Goblin State Park
za	08/09	Dag 12	Goblin SP
zon	09/09	Dag 13	Goblin SP – Capitol Reef
ma	10/09	Dag 14	Capitol Reef – Moab
di	11/09	Dag 15	Moab
wo	12/09	Dag 16	Moab
do	13/09	Dag 17	Moab – Colorado Monument
vrij	14/09	Dag 18	Colorado Monument
za	15/09	Dag 19	CM – Crested Butte
zon	16/09	Dag 20	Crested Butte
ma	17/09	Dag 21	Crested Butte - Taos
di	18/09	Dag 22	Taos
wo	19/09	Dag 23	Taos – Santa Fe
do	20/09	Dag 24	Santa Fe
vrij	21/09	Dag 25	Santa Fe –  White Sand Dunes
za	22/09	Dag 26	White Sand Dunes
zon	23/09	Dag 27	WSD – Chiricahua NM
ma	24/09	Dag 28	Ch.- Saguaro NP (Tucson)
di	25/09	Dag 29	Saguaro/Tucson
wo	26/09	Dag 30	Saguaro/Tucson
do	27/09	Dag 31	Saguaro – Organ Pipe Cactus NP
vrij	28/09	Dag 32	OPC – Watson Lake
za	29/09	Dag 33	Watson Lake - Kingman
zon	30/09	Dag 34	Kingman - LAS
ma	01/10	Dag 35	LAS - AMS
di	02/10	Dag 36	Aankomst AMS

   

Niets zo veranderlijk als het weer. En als de mens. Daar zijn we wel weer achtergekomen. Want schreef ik in de nabeschouwing van onze reis in 2016 dat het vermoedelijk de laatste kampeertocht geweest was, nu konden we de spotgoedkope tickets naar Las Vegas toch niet weerstaan. En dus vliegen we op 28 augustus voor de 8e keer naar de VS waar we vijf weken rond zullen trekken. Ik moet wel zeggen, met alle inmiddels gevoeglijk bekende milieuproblemen die vliegen met zich meebrengt voelt het wel een beetje dubbel. En met de politieke situatie in het land wordt dat gevoel kwadratisch versterkt dus wat dat aangaat staan we er een beetje raar in. Maar de aantrekkingskracht van de onvoorstelbare schoonheid van de natuur, de in Nederland volstrekt ondenkbare uitgestrektheid van het landschap, de uitermate vriendelijke mensen,  en - voor ons het allerbelangrijkste - de grandioze kampeerplekken sloeg de balans toch snel door naar gáán.

Het heeft er overigens nog even om gehangen, wegens enkele gezondheidsissues, maar gelukkig speelt dat nu geen rol meer. Dat is wel de reden dat de aankondiging van onze reis pas zo kort voor vertrek online verschijnt. Omdat ik de goden niet wilde verzoeken ben ik veel later dan gewoonlijk begonnen met het uitzetten van een min of meer definitieve route. Min of meer, omdat we altijd ter plekke en vooral afhankelijk van het weer, kunnen besluiten de andere kant op te rijden. Dat zou dan richting Canada zijn via Oregon, Olympic NP en Washington (de staat natuurlijk, niet de stad). Maar vooralsnog houden we het op onderstaande route. Er zit veel 'ouds' in voor ons, zoals Zion, Capitol Reef, Moab. Maar dat blijft gewoon altijd verbazen en is ook altijd weer anders, alleen al door de lichtval die zo van dag tot dag verschilt. En er is ook een aardig deel nieuw, in New Mexico en het zuiden van Arizona. 

De route is iets aangepast omdat op dit moment Kasha Katuwe Tent Rocks gesloten is wegens onbegaanbaar- en onbetrouwbaarheid, als dat weer open is gaan we een beetje schuiven. Ook zal het vast voorkomen dat we ergens eerder weggaan of juist langer blijven, maar omdat we bijna nooit iets reserveren is dat geen probleem. Bijna nooit, want zowel het Main Street Hotel aan het begin van de reis als het Hilton (Jawel! Maar net zo duur als het Ibis Budget hotel hier te lande 😉) voor de laatste nacht zijn gereserveerd, alsmede een cabin op de KOA in Kingman. Mogelijk reserveren we toch ook een cabin in Moab, daar denken we nog over in verband met de drukte in deze periode, maar alles is annuleerbaar. 

De reis lijkt misschien wat onrustig, zeker omdat we niet vaak langer op één plek blijven, maar de rij-afstanden zijn over het algemeen niet erg lang en het afbreken van de tent is voor ons een kwartiertje werk dus daar worden we niet erg moe van. 😊

Inmiddels is een deel van de kampeerspullen aangekomen bij de WalMart, zoals de tent (evenals in 2016 net een maatje groter dan de mini-exemplaren van de jaren daarvoor), brander en twee dikke slaapzakken. Dat halen we de dag na aankomst op. De rest van het kampeerspul zit, inclusief self-inflating slaapmatten, al ingepakt in onze tassen. Die worden zondag door Post.nl opgehaald en op Schiphol afgeleverd zodat we niet veel te sjouwen hebben. De vorige keer moesten we door allerlei vertragingen bij de NS eindeloos overstappen, en dat is niet echt fijn met zulke grote tassen. We waren dus heel blij dat we over deze mogelijkheid lazen, en het is nog zeer betaalbaar ook.

Maandag reizen we af naar het Ibis hotel op Schiphol waarna we dan nog een gezellige eetafspraak in Amsterdam hebben met vrienden Sjouke en Jannie. Dinsdagochtend vertrekken we om 12.00 uur met United, aankomst Las Vegas (via Washington) om 19.30 plaatselijke tijd. Dan direct door naar National om de auto op te halen en daarna is het nog twintig minuten rijden naar het hotel. Moet lukken allemaal zou je zeggen.

Ik probeer ook deze reis het blog weer goed bij te houden, al zal het af en toe enkele dagen duren voor we iets online kunnen zetten. 

Wordt vervolgd!


Hieronder staan ook nog de links naar de globale routekaartjes, in twee delen.

https://goo.gl/maps/3dMNmoHatsG2
https://goo.gl/maps/67PSnAPSNEr