Inleiding: reis 2018

 Rondje Las Vegas - kampeerreis van vijf weken 

Om te beginnen de routekaartjes, in twee delen, en de uitgeschreven route; daaronder het verhaal.

    

                                                           

DAG	DATUM	DAGNR	VAN ….NAAR….
di	28/08	Dag 1	AMS-LAS
wo	29/08	Dag 2	Las Vegas
do	30/08	Dag 3	Las Vegas
vrij	31/08	Dag 4	Las Vegas – Snow Canyon
za	01/09	Dag 5	SC – Zion (Glendale)
zon	02/09	Dag 6	Zion
ma	03/09	Dag 7	Zion – Kanab
di	04/09	Dag 8	Kanab - Page
wo	05/09	Dag 9	Page
do	06/09	Dag 10	Page – Monument Valley
vrij	07/09	Dag 11	MV – Goblin State Park
za	08/09	Dag 12	Goblin SP
zon	09/09	Dag 13	Goblin SP – Capitol Reef
ma	10/09	Dag 14	Capitol Reef – Moab
di	11/09	Dag 15	Moab
wo	12/09	Dag 16	Moab
do	13/09	Dag 17	Moab – Colorado Monument
vrij	14/09	Dag 18	Colorado Monument
za	15/09	Dag 19	CM – Crested Butte
zon	16/09	Dag 20	Crested Butte
ma	17/09	Dag 21	Crested Butte - Taos
di	18/09	Dag 22	Taos
wo	19/09	Dag 23	Taos – Santa Fe
do	20/09	Dag 24	Santa Fe
vrij	21/09	Dag 25	Santa Fe –  White Sand Dunes
za	22/09	Dag 26	White Sand Dunes
zon	23/09	Dag 27	WSD – Chiricahua NM
ma	24/09	Dag 28	Ch.- Saguaro NP (Tucson)
di	25/09	Dag 29	Saguaro/Tucson
wo	26/09	Dag 30	Saguaro/Tucson
do	27/09	Dag 31	Saguaro – Organ Pipe Cactus NP
vrij	28/09	Dag 32	OPC – Watson Lake
za	29/09	Dag 33	Watson Lake - Kingman
zon	30/09	Dag 34	Kingman - LAS
ma	01/10	Dag 35	LAS - AMS
di	02/10	Dag 36	Aankomst AMS

   

Niets zo veranderlijk als het weer. En als de mens. Daar zijn we wel weer achtergekomen. Want schreef ik in de nabeschouwing van onze reis in 2016 dat het vermoedelijk de laatste kampeertocht geweest was, nu konden we de spotgoedkope tickets naar Las Vegas toch niet weerstaan. En dus vliegen we op 28 augustus voor de 8e keer naar de VS waar we vijf weken rond zullen trekken. Ik moet wel zeggen, met alle inmiddels gevoeglijk bekende milieuproblemen die vliegen met zich meebrengt voelt het wel een beetje dubbel. En met de politieke situatie in het land wordt dat gevoel kwadratisch versterkt dus wat dat aangaat staan we er een beetje raar in. Maar de aantrekkingskracht van de onvoorstelbare schoonheid van de natuur, de in Nederland volstrekt ondenkbare uitgestrektheid van het landschap, de uitermate vriendelijke mensen,  en - voor ons het allerbelangrijkste - de grandioze kampeerplekken sloeg de balans toch snel door naar gáán.

Het heeft er overigens nog even om gehangen, wegens enkele gezondheidsissues, maar gelukkig speelt dat nu geen rol meer. Dat is wel de reden dat de aankondiging van onze reis pas zo kort voor vertrek online verschijnt. Omdat ik de goden niet wilde verzoeken ben ik veel later dan gewoonlijk begonnen met het uitzetten van een min of meer definitieve route. Min of meer, omdat we altijd ter plekke en vooral afhankelijk van het weer, kunnen besluiten de andere kant op te rijden. Dat zou dan richting Canada zijn via Oregon, Olympic NP en Washington (de staat natuurlijk, niet de stad). Maar vooralsnog houden we het op onderstaande route. Er zit veel 'ouds' in voor ons, zoals Zion, Capitol Reef, Moab. Maar dat blijft gewoon altijd verbazen en is ook altijd weer anders, alleen al door de lichtval die zo van dag tot dag verschilt. En er is ook een aardig deel nieuw, in New Mexico en het zuiden van Arizona. 

De route is iets aangepast omdat op dit moment Kasha Katuwe Tent Rocks gesloten is wegens onbegaanbaar- en onbetrouwbaarheid, als dat weer open is gaan we een beetje schuiven. Ook zal het vast voorkomen dat we ergens eerder weggaan of juist langer blijven, maar omdat we bijna nooit iets reserveren is dat geen probleem. Bijna nooit, want zowel het Main Street Hotel aan het begin van de reis als het Hilton (Jawel! Maar net zo duur als het Ibis Budget hotel hier te lande 😉) voor de laatste nacht zijn gereserveerd, alsmede een cabin op de KOA in Kingman. Mogelijk reserveren we toch ook een cabin in Moab, daar denken we nog over in verband met de drukte in deze periode, maar alles is annuleerbaar. 

De reis lijkt misschien wat onrustig, zeker omdat we niet vaak langer op één plek blijven, maar de rij-afstanden zijn over het algemeen niet erg lang en het afbreken van de tent is voor ons een kwartiertje werk dus daar worden we niet erg moe van. 😊

Inmiddels is een deel van de kampeerspullen aangekomen bij de WalMart, zoals de tent (evenals in 2016 net een maatje groter dan de mini-exemplaren van de jaren daarvoor), brander en twee dikke slaapzakken. Dat halen we de dag na aankomst op. De rest van het kampeerspul zit, inclusief self-inflating slaapmatten, al ingepakt in onze tassen. Die worden zondag door Post.nl opgehaald en op Schiphol afgeleverd zodat we niet veel te sjouwen hebben. De vorige keer moesten we door allerlei vertragingen bij de NS eindeloos overstappen, en dat is niet echt fijn met zulke grote tassen. We waren dus heel blij dat we over deze mogelijkheid lazen, en het is nog zeer betaalbaar ook.

Maandag reizen we af naar het Ibis hotel op Schiphol waarna we dan nog een gezellige eetafspraak in Amsterdam hebben met vrienden Sjouke en Jannie. Dinsdagochtend vertrekken we om 12.00 uur met United, aankomst Las Vegas (via Washington) om 19.30 plaatselijke tijd. Dan direct door naar National om de auto op te halen en daarna is het nog twintig minuten rijden naar het hotel. Moet lukken allemaal zou je zeggen.

Ik probeer ook deze reis het blog weer goed bij te houden, al zal het af en toe enkele dagen duren voor we iets online kunnen zetten. 

Wordt vervolgd!


Hieronder staan ook nog de links naar de globale routekaartjes, in twee delen.

https://goo.gl/maps/3dMNmoHatsG2
https://goo.gl/maps/67PSnAPSNEr

Nabeschouwing

Om te beginnen de kaartjes met de route zoals we die na aanpassing van het reisschema gereden hebben.

De uiteindelijke route

Route meer in detail

Gereden afstand: 
4734 mi / 7619 km

Verbruik: 
$420/€375          
162 gallon -1:29 mi     613 liter -1:12,4 km


Anderhalve week geleden kwamen we thuis. De bruiloft is achter de rug en nu komen we langzamerhand toe aan het nagenieten van onze reis. De meer dan 3000 foto's zijn daarbij onmisbaar, daaruit gaan we weer een mooi album samenstellen. Ook het blog helpt, het lezen ervan brengt ons direct weer ter plekke. 

Dit was onze zesde kampeerreis. Het was een hele toer om nieuwe plekken te ontdekken en het werd dan ook een mengeling van oud en nieuw. Het land blijft verbazen door z'n schoonheid en verscheidenheid, of je er nu wel of niet al honderd keer geweest bent. Toch zorgen juist onbekende parken/monumenten ervoor dat je even helemaal opnieuw de betovering van het 'voor het eerst zien' kunt meemaken. Verder, ik schreef er al veel over, vonden we het erg druk overal. Zelfs zo erg dat we ons afvroegen of we anderen nog wel moesten aanraden te gaan. Dat gold natuurlijk voornamelijk voor de grote trekpleisters. Voor bijvoorbeeld het Colorado Monument of het Goblin State Park speelde het absoluut niet. Daar konden we op ons gemak en niet gehinderd door hordes toeristen alles rustig bekijken en fotograferen. 

Het kamperen is en blijft fantastisch. Daarin is niets veranderd. We hebben ook weer zulke ontzettend mooie plekken gehad, dat zullen we zeker nog missen in Europa. Die rust en ruimte, dat is echt uniek. 
We hebben iets minder vaak zelf uitgebreid gekookt dan andere jaren maar toch weer ruim vijf vullingen Coleman-gas erdoorheen gejaagd. Met de voorraad die we aan het begin hadden ingeslagen konden we bijna helemaal toe, we hebben later nog een paar keer iets bijgekocht. Vers fruit en verse groenten vulden we wel regelmatig aan. Het viel ons wederom op dat de gezonde etenswaren zo ontzettend duur zijn. Dat geldt voor groente, fruit maar ook voor brood, melk en kaas. Terwijl een kant-en-klare hamburger bij de MacDonalds $0,50 kost.Tja, als je niet veel te besteden hebt neem je dan maar weer je toevlucht tot fastfood en andere goedkope producten waardoor je veel te eenzijdig eet. Met alle gevolgen van dien. 

Het was een prachtreis, zonder meer. We hebben echter nu toch wel een beetje afscheid genomen van deze manier van vakantie houden. De reis vanuit Groningen met alle spullen vinden we best pittig, we zijn geen 30 meer. En het wordt ook een herhaling van zetten zo langzamerhand. Erg blasé, ik weet het. Het is ook niet gezegd dat we niet nog eens naar New York gaan, of de Indian Summer aan de oostkant opzoeken, of misschien eens naar het diepe zuiden afreizen. Maar dat worden dan hotelreizen. Kamperen gaan we zeker nog, in Europa. Frankrijk en Spanje zijn daarbij favoriet. We hebben wel geleerd dat je nooit 'nooit' moet zeggen. Al is het maar omdat het bij het zien van de foto's altijd weer gaat kriebelen. Dus pinnen we onszelf er niet op vast. Maar op dit moment lijkt het erop dat we andere keuzes gaan maken. 

Alle meelezers: bedankt!