dinsdag 27 september 2016

Zaterdag 24 september–dag 33: Leadville


Alles was wit vanmorgen. En het was heel koud. De zon scheen af en toe maar niet al te uitbundig. We volgden toch een deel van ons programma, zij het een beetje in aangepaste vorm: we reden de Independence Pass tot Aspen. Het was zaterdag en héél veel andere mensen waren klaarblijkelijk op hetzelfde idee gekomen. Het was dus weer druk. Toch genoten we, niet in het minst van alle kleuren. Hier en daar kwam er al wat rood tevoorschijn maar ook zagen we dat veel bomen hun blad al aan het verliezen waren. Hoe dan ook, de rit was zeker de moeite waard. Boven, bij het hoogste punt, gingen de donsjacks aan en mutsen op en liepen we naar het uitzichtpunt. We zagen ook mensen op teenslippers en in korte broek maar die kwamen niet zo ver…..Ondanks het weer konden we toch heel ver kijken, de omliggende bergtoppen waren duidelijk te zien. Het wakkerde ons wintersportgevoel sterk aan, we kregen een haast onbedwingbare behoefte aan glühwein en kaiserschmarrn!

DSC03551   P1070691  

P1070693   P1070695  DSC03558DSC03552

In Aspen waren we nog niet eerder geweest, wel veel over gehoord. Skigebied bij uitstek voor de jetset. Ongetwijfeld zijn er schitterende skipistes, maar het plaatsje zelf stelt werkelijk niets voor. Met veel moeite vonden we een koffietentje, heel hip, dat dan weer wel. Hip is hier het equivalent van duur. Een heel groot diep bord met een klein kuiltje in het midden werd voorzien van drie vingerhoedjes soep met daarin een echt Oostenrijkse knödel. Die laatste deed de soep haast overstromen in dat kleine kuiltje. Prijs: $13. De jonge meiden aan de tafel naast ons vonden het volstrekt normaal en betaalden het grif. Je kon je geld overigens ook heel goed kwijt bij de paar dure winkels van bijvoorbeeld Prada en Gucci. In de winter moet het verkeer vaak vast staan, we hadden nu al moeite het dorp in te komen. Kortom, het viel ons erg tegen. Maar de weg ernaartoe was mooi, ontegenzeggelijk.

                   DSC03568   P1070701

We reden dezelfde weg terug en zochten daarna naar het restaurantje waar we enkele jaren geleden ook al eens gegeten hadden. Je kreeg je drankjes in een jampotje. Het was er nog, dat moet je tegenwoordig ook maar afwachten, en ook nog net zo leuk. Terug in het hotel vouwden we de tent op die inmiddels droog was en troffen we vast wat voorbereidingen voor ons vertrek aanstaande dinsdag. Kamperen zouden we niet meer, gewoon te koud, dus alles wat naar de kringloop kon pakten we al in. Morgen gaan we in elk geval richting Grand Lake, daar ter plekke zien we dan weer verder.

1 opmerking: